ஆராய்ந்து அறிய முடியாத தேவன்

விஞ்ஞானி பிரபஞ்சத்தை ஆராய்கிறான், ஆனால் பிரபஞ்சத்தை படைத்தவரை எந்த கருவியும் அளக்க முடியாது.

“ஏன் இப்படி நடக்கிறது?” என்று நாம் கேட்கும்போது, இந்த வசனம் நினைவூட்டுகிறது

அவரை முழுமையாக புரிந்துகொள்ள இயலாது, ஏனெனில் அவர் நம் புரிதலுக்கு அப்பாற்பட்டவர்.

இந்த வசனத்திற்கு அடுத்த வசனத்தில் “தலைமுறை தலைமுறையாக உமது கிரியைகளின் புகழ்ச்சியைச் சொல்லி, உமது வல்லமையுள்ள செய்கைகளை அறிவிப்பார்கள்” என்று வருகிறது;

அதனால் தேவனுடைய மகத்துவம் “ஆராய்ந்து முடியாது” என்பதன் பொருள், அவருடைய கிரியைகள், வல்லமை, இரக்கம், ராஜ்யம் ஆகியவற்றை நாம் தொடர்ந்து பேசிக்கொண்டே இருக்கலாம், ஆனால் அவற்றை ஒருபோதும் முழுவதும் முடித்தறிய முடியாது என்பதாகும்.

இதனால் தாவீது நம்மை சிருஷ்டிகரைப் பற்றிய ஆச்சரியத்துடனும் தாழ்மையுடனும், தினமும் அவரைத் துதிக்கிற மனப்பான்மையுடனும் வாழ அழைக்கிறார்.

ஒரு மிகப்பெரிய நூலகத்திற்குள் ஒரு சிறிய எறும்பு நுழைவதாகக் கற்பனை செய்துகொள்ளுங்கள். அந்த நூலகத்தில் ஆயிரக்கணக்கான புத்தகங்கள், உலக வரைபடங்கள் மற்றும் பல்துறை சார்ந்த அறிவுகள் பொதிந்துள்ளன. அந்த எறும்பு ஒரு புத்தகத்தின் மீது ஊர்ந்து செல்லும்போது, அதற்குத் தெரிவதெல்லாம் காகிதத்தின் கரடுமுரடான தன்மையும், கருப்பு நிற எழுத்துக்களும் மட்டுமே. அந்த எறும்பு, “நான் ஒரு பெரிய இடத்தைக் கடந்து கொண்டிருக்கிறேன்” என்று நினைக்கலாம். ஆனால், அந்தப் புத்தகத்தில் என்ன எழுதப்பட்டிருக்கிறது, அந்த நூலகத்தில் எவ்வளவு அறிவு சேமிக்கப்பட்டுள்ளது என்று எதற்கு தெரியாது. நாம் அந்தச் சிறிய எறும்பைப் போன்றவர்கள். நம்முடைய வாழ்க்கையில் கடவுள் தரும் ஆசீர்வாதங்களையும், அவர் படைத்த இந்த உலகத்தையும் பார்த்து “கடவுள் பெரியவர்” என்று சொல்கிறோம். ஆனால், அந்த நூலகத்தில் உள்ள ஒட்டுமொத்த அறிவைப் போல, கடவுளுடைய ஞானமும், அவருடைய வழிகளும் நம்முடைய புரிதலுக்கு எட்டாதவை.

யோபு புத்தகத்தில் இந்த வாக்கியம் இரண்டு முறை வருகிறது. 5:9-ல் எலிப்பாஸ் சொல்கிறான், 9:10-ல் யோபு தானே சொல்கிறான்.

இங்கே இரண்டு வார்த்தைகள் முக்கியம் — “ஆராய்ந்து முடியாத” மற்றும் “எண்ணி முடியாத”.

ஆராய்வது என்பது தேடி கண்டுபிடிப்பது; எண்ணுவது என்பது கணக்கிடுவது.

தேவன் செய்வதை தேடியும் கண்டுபிடிக்க முடியாது, கணக்கிட்டும் முடிக்க முடியாது —

“ஆராய்ந்து முடியாத காரியங்கள்” என்றால் என்ன? தேவன் செய்கிற பல காரியங்கள் மனிதன் முழுமையாக புரிந்து கொள்ள முடியாதவை. அவை மனித புத்தியால் அளவு போட முடியாதவை.

• பிரபஞ்சத்தின் படைப்பு
• இயற்கையின் ஒழுங்கு
• வாழ்க்கையின் மர்மங்கள்
• ஆசீர்வாதங்கள் எப்படி வருகிறது
• தேவனுடைய கிருபை எப்படி செயல்படுகிறது

இவற்றை நாம் பகுதி‑பகுதியாக மட்டும் புரிந்துக்கொள்வோம்; முழுவதையும் புரிந்து கொள்ள முடியாது.

“எண்ணி முடியாத அதிசயங்கள்” என்றால் என்ன? தேவன் நமக்கு அருளும் நன்மைகள், அதிசயங்கள், பாதுகாப்புகள், வாய்ப்புகள் எண்ணிக்கைக்கு அப்பாற்பட்டவை.

• தினசரி பாதுகாப்பு
• தெரியாமலே காப்பாற்றும் கிருபை
• ஜெபத்துக்கு ஏற்படும் பதில்கள்
• நம் வாழ்க்கையில் நிகழும் நல்ல மாற்றங்கள்

இவை பலதும் நாம் உணராமலேயே நடக்கிறது.

ஒரு விதை மண்ணில் விழுந்து மரமாகிறது — விஞ்ஞானி செயல்முறையை விவரிக்கலாம், ஆனால் உயிரை உருவாக்கும் அந்த இரகசியத்தை யாரும் படைக்க முடியாது. அது “ஆராய்ந்து முடியாத காரியம்.”

கடல் அலைகள் எண்ணிக்கையில்லாமல் மோதுகின்றன — அதை எண்ணி முடிக்க யாரால் இயலும்? அதுவே “எண்ணி முடியாத அதிசயம்.”

யோபு எல்லாவற்றையும் இழந்தான் — பிள்ளைகள், சொத்து, உடல்நலம். அந்த வேதனையிலும் அவன் 9:10-ல் இதை சொல்கிறான். அதாவது, “என் வாழ்க்கையில் நடப்பதை என்னால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை — ஆனால் தேவன் செய்வது எல்லாம் ஆராய முடியாத ஞானத்தோடு நடக்கிறது” என்று அவன் விசுவாசிக்கிறான்.

நம் வாழ்க்கையிலும் பல நேரங்களில் “ஏன் இப்படி?” என்று கேட்கிறோம். ஆனால் யோபு 5:9 சொல்கிறது — தேவன் “செய்கிறார்”, நிறுத்தவில்லை. அவரது கரம் இயங்குகிறது, நம் கண்ணுக்கு புரியாவிட்டாலும். ஆராய முடியாதது அலட்சியம் அல்ல — அது அவரது எல்லையற்ற ஞானம்!

ஒரு விவசாயி விதை விதைக்கும் போது, அது மண்ணுக்குள் மறைந்து போகிறது. மனிதன் பார்த்தால் அது அழிந்தது போலத் தோன்றலாம். ஆனால் சில நாட்களில் அந்த விதை முளைத்து, பெரிய செடியாக வளர்ந்து பல கனிகளைத் தருகிறது. அந்த வளர்ச்சியின் உள்ளார்ந்த செயல்களை நாம் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாது. அதுபோலவே, தேவன் நம் வாழ்க்கையில் செய்கிற பல காரியங்கள் உடனே புரியாமல் இருந்தாலும், காலம் சென்றபின் அது பெரிய நன்மையையும் ஆசீர்வாதத்தையும் கொடுக்கும் — அவர் செய்கிற செயல்கள் உண்மையில் ஆராய்ந்து முடியாத அதிசயங்களாகும்.

இந்த வசனத்தில் மூன்று உண்மைகள் ஒன்றாக வருகின்றன —

• பெரியவர்,
• மகா பெலமுள்ளவர்,
• அளவில்லா அறிவுள்ளவர்.

ஆனால் இதன் கறுப் பொருள் கடைசி வார்த்தையில்தான் இருக்கிறது – அளவில்லாத அறிவு (Infinite Understanding) என்பதற்கு

• மனிதர்களாகிய நமக்கு ஒரு காரியத்தைக் கற்க நேரம் தேவை, ஆனால் தேவனுக்கு அப்படி அல்ல.
• அவர் எல்லாவற்றையும் ஒரே நேரத்தில், முழுமையாக அறிந்திருக்கிறார்.
• கடந்த காலம், நிகழ்காலம் மற்றும் எதிர்காலம் என அனைத்தும் அவருக்கு முன்னால் விரிந்து கிடக்கிறது.

மனித அறிவுக்கு எல்லை உண்டு — படித்தவன் சிலதை அறிவான், படிக்காதது அறியான். மருத்துவன் உடலை அறிவான், எதிர்காலத்தை அறியான். விஞ்ஞானி கடந்த காலத்தை ஆராய்வான், ஒவ்வொரு மனிதன் இன்று என்ன நினைக்கிறான் என்று அறியான்.

ஆனால் தேவனோ எல்லா காலத்தையும், எல்லா இடத்தையும், எல்லா மனிதரின் எண்ணங்களையும் ஒரே நேரத்தில் அறிகிறார்.

ஏசாயா 40-ல் இஸ்ரவேல் மக்கள் சோர்ந்திருந்தனர், நம்பிக்கை இழந்தனர், “தேவன் நம்மை மறந்துவிட்டாரா?” என்று கலங்கினார்கள். அந்த நேரத்தில் தேவன் சொல்கிறார்: “என் அறிவு அளவில்லாதது” — அதாவது, “உன் நிலையை நான் அறிவேன், உன் வலியை நான் அறிவேன், உன் எதிர்காலத்தையும் நான் அறிவேன் — எதுவும் என் கண்களுக்கு மறைவில்லை!” இது ஆறுதலின் வார்த்தை, தண்டனையின் வார்த்தை அல்ல!

நாம் சில நேரங்களில் நினைக்கிறோம்: “என் கஷ்டம் யாருக்கும் தெரியாது, தேவனுக்கும் புரியவில்லை போலிருக்கிறது.” ஆனால் ஏசாயா 40:28 சொல்கிறது — அளவில்லா அறிவுள்ள அவர் உன்னை முழுமையாக அறிகிறார், உன் கண்ணீரை எண்ணுகிறார், உன் பாதையை திட்டமிட்டிருக்கிறார். புரியாத நேரத்தில் இந்த ஒரு உண்மை போதும் — அவர் அறிகிறார்!

ஒரு சிறிய குழந்தை தன் பெற்றோர் ஏன் சில விஷயங்களைத் தடுக்கிறார்கள் என்று புரிந்துகொள்ள முடியாது. உதாரணமாக, குழந்தை தீயைத் தொட விரும்பலாம்; அது அழகாகத் தெரியும். ஆனால் பெற்றோர் அதைத் தடுக்கிறார்கள், ஏனெனில் அதன் ஆபத்தை அவர்கள் முழுமையாக அறிவார்கள். அதுபோலவே, தேவன் நம் வாழ்க்கையில் சில கதவுகளை மூடும்போது அல்லது சில விஷயங்களை அனுமதிக்காமல் இருக்கும்போது, அது நமக்கு புரியாமல் இருக்கலாம். ஆனால் அவருடைய அறிவு அளவில்லாதது — நாம் பார்க்காததை அவர் பார்க்கிறார், நாம் அறியாததை அவர் அறிவார். அதனால் அவர் எடுக்கும் ஒவ்வொரு முடிவும் சரியானதும் முழுமையானதும் ஆகும்.

“புத்தி” — எபிரேயத்தில் தெபூனா (תְּבוּனָה). இது அறிவு மட்டுமல்ல; பகுத்தறியும் திறன், திட்டமிடும் ஞானம், ஒவ்வொரு சூழ்நிலையையும் சரியாகக் கையாளும் திறமை ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியது.

இந்த வசனத்தில் நான்கு உண்மைகள் அடுக்கடுக்காக வருகின்றன — ஒவ்வொன்றும் மற்றொன்றை விட ஆழமானது!

“பூமியின் கடையாந்தரங்களைச் சிருஷ்டித்த கர்த்தர்”

• “கடையாந்தரம்” என்றால் கடைசி எல்லை.
• பூமிக்கு எங்கே எல்லை முடிகிறதோ, அந்த கடைசி இடத்தையும் அவரே படைத்தார் என்று சொல்கிறது.
• அதாவது, நம் கண்ணுக்கு தெரிவதை மட்டுமல்ல, தெரியாததையும் படைத்தவர் அவரே!
• அவரது படைப்பின் எல்லையை நம்மால் கண்டுபிடிக்கவே முடியாது
• அப்படிப்பட்டவர் படைத்த புத்தி எவ்வளவு ஆழமானதாக இருக்கும்?

“அநாதி தேவன் சோர்ந்துபோவதுமில்லை, இளைப்படைவதுமில்லை”

• மனிதன் சிறிது உழைத்தாலே சோர்கிறான், தூக்கம் வேண்டும், ஓய்வு வேண்டும்.
• மிகவும் புத்திசாலியான மனிதனும் கூட யோசித்து யோசித்து களைப்படைவான்.
• ஆனால் தேவனோ — பிரபஞ்சம் முழுவதையும் ஒரே நேரத்தில் நிர்வகிக்கிறார், கோடி கோடி மனிதரின் ஜெபங்களை ஒரே நேரத்தில் கேட்கிறார், ஒரு நொடியும் சோர்வடைவதில்லை!
• இது மட்டுமே அவரது புத்தி நம்முடையதிலிருந்து எவ்வளவு வேறுபட்டது என்பதை காட்டுகிறது.

“இதை நீ அறியாயோ? இதை நீ கேட்டதில்லையோ?”

• இந்த இரண்டு கேள்விகள் மிகவும் முக்கியம்.
• தேவன் இஸ்ரவேலரிடம் — அதாவது நம்மிடம் — கேட்கிறார்: “நீ ஏற்கனவே இதை அறிவாயே, கேட்டிருப்பாயே — பின்னே ஏன் நம்பிக்கை இழக்கிறாய்?”
• இது கண்டிப்பு அல்ல, அன்பான நினைவூட்டல்!
• நாம் சிந்திக்கும்போது அல்லது வேலை செய்யும்போது சீக்கிரம் இளைப்படைந்து (Tired) விடுகிறோம்.
• ஆனால், பூமியின் எல்லைகளைப் படைத்த தேவன் இளைப்படைவதே இல்லை.
• அவருடைய “புத்தி” அல்லது “திட்டம்” ஒருபோதும் தோல்வியடைவதில்லை, ஏனென்றால் அதைச் செயல்படுத்த அவரிடம் அளவற்ற பெலன் உள்ளது.

“அவருடைய புத்தி ஆராய்ந்து முடியாதது”

• “புத்தி” என்பது வெறும் அறிவு அல்ல — திட்டமிடும் ஆற்றல், சரியான நேரத்தில் சரியான முடிவெடுக்கும் ஞானம்.
• மனித புத்தி தவறு செய்யும், முன்னையதை மறக்கும், எதிர்காலத்தை காணாது. ஆனால் தேவனின் புத்தி — ஆதியிலிருந்து அந்தம் வரை எல்லாவற்றையும் ஒரே நேரத்தில் பார்க்கிறது, ஒவ்வொரு முடிவும் சரியானது, ஒரு தவறும் இல்லாதது!
• அதனால்தான் ரோமர் 11:33 சொல்கிறது: “அவருடைய ஞானமும் அறிவும் எவ்வளவு ஆழமானவை — அவருடைய நியாயங்கள் ஆராய்ந்து முடியாதவை!”
• ஒரு சிறு குழந்தைக்குத் தடுப்பூசி போடும்போது அந்த வலி மட்டுமே புரியும், ஆனால் அந்த வலியின் பின்னால் இருக்கும் “ஆரோக்கியம்” என்ற மருத்துவரின் அறிவு அந்தக் குழந்தைக்குத் தெரியாது; அதுபோலவே தேவன் தரும் சில வலிகளின் பின்னணியில் ஒரு பெரிய பாதுகாப்பு இருக்கும்.

உலகின் மிகவும் சக்திவாய்ந்த கணினிகளை யோசியுங்கள் — NASA-வின் supercomputers, தொடர்ச்சியாக வானிலை, கிரகங்களின் நகர்வு, விண்வெளி தரவுகள் என்று கணக்கிட்டுக்கொண்டே இருக்கின்றன. சில மணி நேரங்களில் அவை overheat ஆகி நிறுத்தப்படுகின்றன, பராமரிப்பு தேவைப்படுகிறது, மின்சாரம் இல்லாமல் நின்றுவிடுகின்றன. ஆனால் நம்முடைய தேவன் — பூமியை மட்டுமல்ல, பூமியின் கடையாந்தரங்களை — எல்லை வரை படைத்தவர் — ஒரு நொடியும் சோர்வடைவதில்லை, இளைப்படைவதில்லை. அவருடைய புத்தி எந்த கேள்விக்கும் விடை அறிந்திருக்கிறது, எந்த சூழ்நிலையிலும் தடுமாறுவதில்லை, எந்த மனிதனாலும் ஆராய்ந்து முடிக்க இயலாது.

ரோமர் 9–11 அதிகாரங்களில் பவுல் மிகவும் ஆழமான கேள்விகளை ஆராய்ந்தார் — இஸ்ரவேலின் நிராகரிப்பு, புறஜாதியினரின் இரட்சிப்பு, தேவனின் தேர்வு என்று. இவற்றையெல்லாம் சிந்தித்து முடித்த பவுல் திடீரென்று வியப்பில் வெடிக்கிறார். மூன்று பெரிய ஆழங்களை கண்டடைகிறார்:

“அளவிடப்படாத நியாயத்தீர்ப்புகள்” என்றால் — தேவன் எடுக்கும் நீதியான முடிவுகள் மனித அறிவால் முழுமையாக அளந்து புரிந்து கொள்ள முடியாத அளவுக்கு ஆழமானவை என்பதைக் குறிக்கும்.

தேவனுடைய தீர்ப்புகள் எப்போதும் நீதியானவை – நமக்குப் புரியாமல் இருந்தாலும், தேவன் தவறாக முடிவு செய்வதில்லை. அவர் பார்க்கும் பார்வை முழுமையானது — கடந்த காலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம் எல்லாம் அவருக்குத் தெரியும்.

மனிதன் எல்லைக்குட்பட்டவன் – நாம் ஒரு பகுதியை மட்டும் பார்க்கிறோம்; அதனால் தேவன் எடுக்கும் முடிவுகளை sometimes கேள்வி கேட்கலாம். ஆனால் தேவன் முழு படத்தைப் பார்த்து முடிவு செய்கிறார்.

“ஆராய்ந்து முடியாத வழிகள்” என்றால் தேவன் எப்போது, எப்படி, ஏன் ஒரு காரியத்தைச் செய்கிறார் என்பதை மனிதன் முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ள முடியாது என்பதைக் குறிக்கும்.

ஒரு உலகத்தரம் வாய்ந்த சதுரங்க வீரர் (Grandmaster), ஒரு தொடக்க நிலை வீரருடன் விளையாடுகிறார் என்று வைத்துக்கொள்வோம். ஆட்டத்தின் ஒரு கட்டத்தில், அந்தப் பெரிய வீரர் தனது மிக முக்கியமான “ராணி” (Queen) காயைத் தியாகம் செய்கிறார். இதைப் பார்க்கும் ஒரு சாதாரண ரசிகர், “ஐயோ, அவர் தப்பு செய்துவிட்டார், இனி அவர் தோற்றுவிடுவார்” என்று பதறுவார். ஆனால், அடுத்த பத்து நகர்வுகளுக்குப் பிறகுதான் தெரியும், அவர் அந்த ராணியைக் கொடுத்ததால்தான் எதிராளியை வீழ்த்தி வெற்றி பெற்றார் என்று. அந்தப் பெரிய வீரர் அடுத்த 50 நகர்வுகளை முன்னரே கணக்கிட்டு வைத்திருப்பார். அவர் ஒரு வழியை அடைக்கும்போதும், ஒரு பாதையில் நம்மை நடத்தும்போதும் அதன் பின்னணியில் உள்ள ஞானமும் ஐசுவரியமும் நம் ஆராய்ச்சிக்கு எட்டாதவை. நாம் செய்ய வேண்டியதெல்லாம் அந்த மகா ஞானியின் மேல் நம்பிக்கை வைப்பது மட்டுமே!

இந்த வார்த்தைகளை சொன்னவன் சோப்பர் — யோபின் மூன்று நண்பர்களில் ஒருவன். அவன் யோபை குற்றம் சாட்டி பேசுகிறான். ஆனால் தவறான நோக்கத்தில் சொன்னாலும், சொன்ன உண்மை மிகவும் ஆழமானது! தேவன் கடைசியில் சோப்பரை கண்டிக்கிறார் (யோபு 42:7) — ஆனால் இந்த வசனங்களில் உள்ள தேவனின் மகத்துவம் பற்றிய உண்மை நிலையானது.

நான்கு பரிமாணங்களில் தேவனின் ஞானம் உள்ளன என்று பவுல் ஏபேசியர் 3:18ல் சொன்னதை நினைவுபடுத்துகிறது — “அகலம், நீளம், ஆழம், உயரம்” — யோபு இங்கே அதே நான்கு திசைகளிலும் காட்டுகிறார்!

உயரமானது: வானம் எவ்வளவு உயரமானது என்பதை நம்மால் கற்பனை செய்ய முடியாது. அதுபோலவே, தேவன் சிந்திக்கும் விதமும் செயல்படும் விதமும் மிக உயர்ந்தது. “உங்கள் வழிகளைப்பார்க்கிலும் என் வழிகளும், உங்கள் நினைவுகளைப்பார்க்கிலும் என் நினைவுகளும் உயர்ந்திருக்கிறது” (ஏசாயா 55:9).

ஆழமானது: பாதாளம் என்பது மனிதக் கண்ணுக்குத் தெரியாத, ரகசியங்கள் நிறைந்த இடமாக அக்காலத்தில் கருதப்பட்டது. இறைவனின் ஞானம் நாம் காணும் மேலோட்டமான விஷயங்களுக்கு அடியில் மிக ஆழமாக வேரூன்றி இருக்கிறது. நாம் ஒரு பிரச்சனையின் ஒரு பக்கத்தை மட்டும் பார்க்கிறோம், ஆனால் அவர் அதன் ஆழமான காரணங்களையும் விளைவுகளையும் அறிகிறார்.

நீளமானது: பூமியின் ஒரு முனையிலிருந்து மறுமுனை வரை உள்ள தூரம் மிகப்பெரியது. ஆனால் இறைவனின் திட்டம் காலங்களைக் கடந்தது. அவர் ஆதியும் அந்தமுமானவர். பூமியின் எல்லைகளை விட அவருடைய அன்பு மற்றும் கிருபையின் நீளம் பெரியது.

அகலமானது: கடலைப் பார்க்கும் போது நமக்கு அதன் எல்லை தெரிவதில்லை. அதுபோலவே இறைவனின் ஞானம் எல்லையற்றது. எந்த ஒரு மனித தர்க்கமும் (Logic) அவருடைய ஞானத்தின் அகலத்தை மூடிவிட முடியாது.

இந்த வசனத்தின் மைய செய்தி: மனிதன் தேவனை விசாரிப்பவன் அல்ல, தேவன் மேல் நம்பிக்கை வைக்க வேண்டியவன். நாம் புரியாத சூழ்நிலைகளிலும், தேவன் ஞானமாகவும் நீதியாகவும் செய்கிறார் என்பதை நம்ப வேண்டும்.

யோபின் கதையோடு இணைத்துப் பார்ப்போம்

யோபுக்கு என்ன நடந்தது என்று தேவன் அறிந்திருந்தார் — யோபுக்கே தெரியவில்லை. யோபு கேட்டான்: “ஏன்?” — தேவன் பதில் சொல்லவில்லை, மாறாக யோபு 38ல் கேட்டார்: “நீ எங்கே இருந்தாய் நான் பூமியை அஸ்திபாரப்படுத்தியபோது?” தேவனின் ஞானம் நம் கேள்விகளுக்கு எப்போதும் பதில் சொல்வதில்லை — ஆனால் நம்மை அவரிடம் திரும்பி பார்க்க வைக்கிறது.

ரோமர் 11:33 உடன் இணைப்பு

ஒரு மாணவன் மிகவும் கடினமான கணிதப் பிரச்சினையை பார்க்கும்போது அது முற்றிலும் புரியாததாகத் தோன்றலாம். ஆனால் ஒரு அனுபவமுள்ள ஆசிரியை அதே பிரச்சினையை எளிதாகப் புரிந்து, சரியான முறையில் தீர்க்க முடியும். அதுபோலவே, தேவனுடைய ஞானம் வானத்தைப்போல் உயர்ந்ததும், சமுத்திரத்தைப்போல் அகன்றதும், பாதாளத்தைப்போல் ஆழ்ந்ததும் ஆகும். நாம் புரியாத பல விஷயங்கள் அவருக்கு மிகவும் தெளிவானவை — அதனால் அவருடைய ஞானம் உண்மையிலேயே ஆராய்ந்து முடிக்க முடியாதது.

இந்த வசனம் யோபு 26-ம் அதிகாரத்தின் இறுதி வசனம். யோபு இங்கே மூன்று முக்கிய உண்மைகளை சொல்கிறார்:

1. நாம் காண்பது கடைகோடி (ஒரு சிறிய பகுதி) மட்டும்

நாம் பார்க்கும் இந்தப் பிரம்மாண்டமான அண்டசராசரம், நட்சத்திரங்கள், கோள்கள் அனைத்தும் கடவுளுடைய வல்லமையின் “ஓரங்கள்” அல்லது ஒரு சிறு துளி மட்டுமே. ஒரு பெரிய ஓவியத்தின் ஒரு சிறிய மூலையை மட்டும் பார்த்துவிட்டு முழு ஓவியத்தையும் நாம் கற்பனை செய்ய முடியாது; அதுபோலவே நாம் காணும் இயற்கையின் அதிசயங்கள் கடவுளின் முழு வல்லமையில் மிகச் சிறிய பகுதியே ஆகும்.

2. நாம் கேள்விப்படுவது மிகக் குறைவு

ஆங்கில வேதாகமத்தில் இது “A faint whisper” (ஒரு மெல்லிய முணுமுணுப்பு) என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. நாம் வேதாகமத்தின் மூலமாகவும், இயற்கையின் மூலமாகவும் கடவுளைப் பற்றி அறிந்திருப்பவை அனைத்தும் ஒரு மெல்லிய சத்தத்தைப் போன்றது. கடலை அளக்க ஒரு சிறு கோல் போதாது — அனந்தமான தேவனை அளக்க மனித அறிவு போதாது.

3. அவருடைய வல்லமை முழுமையாக யாராலும் அறிய முடியாது

“அவருடைய வல்லமையின் இடிமுழக்கத்தை அறிந்தவன் யார்?” — “இடிமுழக்கம்” எபிரேயத்தில் “רַעַம” (ra’am). இடி என்பது வெறும் சத்தம் மட்டுமல்ல — அது வல்லமையின் அலறல், சக்தியின் வெளிப்பாடு. ‘இடிமுழக்கம்’ என்பது கட்டுப்படுத்த முடியாத, அதிரவைக்கிற பேராற்றலைக் குறிக்கிறது.

கடவுள் தன் முழு வல்லமையையும் காட்டினால் அதைத் தாங்கும் சக்தி எந்த மனிதனுக்கும், படைப்புக்கும் இல்லை.

🔗 யோபு 26:14 உடன் தொடர்பு

இந்த வசனம் நமக்குச் சொல்லும் செய்தி என்னவென்றால்:

• தேவன் நம் அறிவுக்கு அப்பாற்பட்டவர்: நாம் அவரைப் பற்றி எவ்வளவு அறிந்திருந்தாலும், இன்னும் அறியப்படாத உண்மைகள் கோடிக்கணக்கில் உள்ளன.
• பணிவு (Humility): கடவுளுடைய வல்லமையின் விளிம்பைக் கண்டு நாம் வியக்கிறோம் என்றால், அவரை நாம் எவ்வளவு ஆழமாக மதிக்க வேண்டும் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.
• நம்பிக்கை: நம்முடைய சிறிய பிரச்சனைகளைத் தீர்க்க, அண்டசராசரங்களின் விளிம்பையே இவ்வளவு பிரம்மாண்டமாகப் படைத்த இறைவனால் முடியும் என்கிற நம்பிக்கையை இது தருகிறது.

• நாம் காண்பது — விளிம்பு மட்டும்
• நாம் அறிவது — சொட்டு மட்டும்
• நாம் தாங்குவது — எதிரொலி மட்டும்

இந்த வசனம் எலிகூ பேசுகிறான் — யோபின் நான்காவது நண்பன். மூன்று நண்பர்கள் தோற்ற பிறகு எலிகூ பேசத் தொடங்குகிறான். அவன் இளைஞன் — ஆனால் அவனுடைய வார்த்தைகளில் ஆழமான தேவ ஞானம் இருக்கிறது. யோபு 36-ம் அதிகாரம் முழுவதும் தேவனுடைய மகத்துவத்தையும், நீதியையும் வர்ணிக்கிறான்.

மனிதன் காலத்தின் உள்ளே பிறக்கிறான், காலத்தின் உள்ளே வாழ்கிறான், காலத்தின் உள்ளே மடிகிறான். ஆனால் தேவனோ காலத்தை படைத்தவர் — அதனால் அவர் காலத்திற்கு உட்பட்டவர் அல்ல.

“வருஷங்களின் இலக்கம்” என்பது வெறும் நீண்ட ஆயுளை மட்டும் குறிக்கவில்லை — தொடக்கமே இல்லாத, முடிவே இல்லாத நித்திய இருப்பை குறிக்கிறது.

இன்னும் ஆழமாக சிந்திக்கும்போது, நாம் “எங்கிருந்து வந்தோம்?” என்று கேட்கலாம் — ஆனால் தேவனைப் பார்த்து “எங்கிருந்து வந்தீர்?” என்று கேட்கவே முடியாது, ஏனென்றால் அவருக்கு “முன்பு” என்று ஒன்றே இல்லை.

இதை மனித மனம் கணக்கிட முயலும்போது தோற்கிறது — அதனால்தான் எலிகூ சொல்கிறான்: “ஆராய்ந்து முடியாதது.”